این روش دقیقاً چه می‌کند؟

فرد روی تخت دستگاه MRI قرار می‌گیرد و انرژی اولتراسوند از روی پوست به بخش‌هایی از فیبروم فرستاده می‌شود. هدف، نکروز حرارتیِ حجم قابل‌دسترسی فیبروم است؛ فیبروم همان لحظه از بدن خارج نمی‌شود. کاهش علائم یا کوچک‌شدن آن ممکن است تدریجی باشد و بخشی از فیبروم نیز درمان‌نشده بماند.

این فناوری با هایفوی زیبایی پوست و با سونوگرافی معمولی تفاوت دارد. همچنین جایگزین خودکار هیستروسکوپی رحم، میومکتومی یا آمبولیزاسیون شریان رحمی نیست؛ هر روش مسئله متفاوتی را حل می‌کند.

سه پرسش تعیین‌کننده پیش از انتخاب

چه کسانی ممکن است نامزد مناسبی نباشند؟

• کسی که هنوز تشخیص قطعی فیبروم ندارد یا خون‌ریزی او نیازمند بررسی علت دیگری است.
• فیبرومی که مسیر ایمن انرژی به آن وجود ندارد یا بخش کافی از آن قابل هدف‌گیری نیست.
• وجود بعضی ایمپلنت‌ها یا شرایطی که MRI را نامناسب می‌کند؛ ارزیابی موردی لازم است.
• وقتی درمان سریعِ کم‌خونی شدید، توده بسیار بزرگ یا بررسی بدخیمی احتمالی مطرح است.
• فردی که هدف اصلی او بارداری آینده است و انتظار دارد این روش شانس بارداری را به‌طور قطعی بیشتر کند.

ملاک‌ها به دستگاه، مرکز و ارزیابی تصویربرداری وابسته‌اند. مناسب‌بودن با یک سونوگرافی یا اندازه فیبروم به‌تنهایی تعیین نمی‌شود.

خطرها و محدودیت‌ها چیست؟

درد یا ناراحتی حین کار، سوختگی پوست، آسیب حرارتی به بافت‌های مجاور یا عصب، ناکامل‌ماندن درمان و نیاز به مداخله دوباره ممکن است رخ دهد. نتیجه به حجم واقعاً تخریب‌شده و ویژگی فیبروم وابسته است. «غیرتهاجمی» به معنی بدون خطر نیست.

تأیید یک دستگاه برای کاربرد مشخص نیز تضمین نمی‌کند هر دستگاه مشابه، هر مرکز یا هر بیمار همان نتیجه را داشته باشد. FDA در برچسب‌گذاری برخی نسخه‌ها محدودیت اطلاعات برای افرادی که قصد بارداری دارند را ذکر کرده است.

در جلسه مشاوره چه بپرسیم؟

1. آیا علامت من واقعاً از فیبروم است و چه بررسی‌ای این را نشان می‌دهد؟
2. چه درصدی از فیبروم من قابل هدف‌گیری است و چرا؟
3. احتمال باقی‌ماندن علامت یا نیاز به درمان مجدد چقدر است؟
4. برای برنامه بارداری من، داده این روش با گزینه‌های دیگر چه تفاوتی دارد؟
5. اگر درمان کامل نشد، گام بعدی چیست؟